ปฐม ภาค ๑ : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 122 / 5

ประโยคส- วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) หน้าที่ 127 ความถูกบีบคั้นอยู่เนื่องนิสัย อาการคือความถูกบีบคั้นอยู่เนื่องนิสัย เป็นลักษณะของความเป็นทุกข์ อนึ่งกล่าว ก็เป็นธรร๗ เช่นกันและหล่ะ ชื่อว่านั้น

บทความนี้เน้นความเข้าใจเกี่ยวกับความทุกข์และลักษณะของอนัตตาตามหลักธรรมในพระไตรปิฎก โดยการพิจารณาความไม่เที่ยงและธรรมชาติของสังขารที่เกิดขึ้นตามกาล การใช้ญาณในการพินิจและมองเห็นตามสภาพจริง โดยที่สติยัง

ประโยคส- วิจักษิมรรยกาเปล่า ภาค ๑ ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้าที่ 129 การพิจารณา (อารมณ์) ที่เลื่อนวัตถุ (คืออารมณ์) ได้ด้วย เปลี่ยนสัญญา คือ ความกำหนดหมาย ได้ด้วย มีอัณลังในการ นึกหน่วงได้ด้วย (นั่น) ชื่อว่

เนื้อหานี้กล่าวถึงการพิจารณาอารมณ์ที่เกี่ยวข้องกับการเลื่อนวัตถุและความรู้สึกที่มีต่ออารมณ์ต่างๆ ผ่านการเห็นแจ้งโดยการพิจารณาในลักษณะเช่นนี้ ผู้เขียนเน้นถึงการที่อารมณ์ในอดีตและอนาคตมีสภาพเป็นอันเดียว

ประโยคสรุป - วิจัยมีกรณีเปล่า ภาค 3 ตอน 2 (ตอนจบ) หน้าที่ 131 แตกดับ" เป็นต้น ความว่า ปัญญาในการตามเห็นความแตกดับแห่งความรู้ที่พิจารณาอธิษฐาน โดยความสิ้นความเสื่อมเกิดขึ้นนั้น อันใด อันนี้เรียกว่า วิ

เนื้อหาศึกษาความแตกดับแห่งจิตและอารมณ์ โดยการพิจารณาที่มาจากการเห็นและความสิ้นสุด ของจิตที่เป็นอารมณ์ ในที่นี้มีการอธิบายถึงการเห็นความแตกดับผ่านวิปัสสนาและญาณ โดยพระโบราณาจารย์ได้กล่าวถึงการเข้าใจในเ

ประโยคเสร - วิสุทธิธรรมแปล ภาค 3 ตอน 2 (ตอนจบ) - หน้าที่ 133 แล้ว เธอคงสงารที่เห็นแล้ว (คือที่ปรากฏนี้) ให้ดับ มิใช่ให้เกิด ขึ้น ฉันใด ก็ยังสงารแม้ที่ไม่ได้เห็น (คือเป็นอดีตอนาคต) ให้ดับ มีชึให้เกิดข

ในบทนี้กล่าวถึงการเข้าใจความดับและเกิดในศาสนาพุทธ โดยมีการอธิบายถึงการปฏิบัติที่สามารถทำให้เข้าถึงพระนิพพานได้ ซึ่งเป็นผลมาจากการเห็นโทษในสงขธรรมและการไม่ยึดติดในสิ่งที่ไม่ใช่ความจริง การดับของสังขารเ

ประโยค - วิถีธรรมกรมแปล ภาค 3 ตอน 2 (ตอนจบ) หน้า 135 ข้อว่า "อารมณ์มนุษย์แยแวน อุโล เอวาวุธนา" - กระจิราบ ที่กำหนดอารมณ์ทั้ง 2 ส่วนว่ามีสภาพเป็นอย่างเดียวกัน ตามอย่างอารมณ์นั้นแหละ" ความว่า กำหนดอารม

บทความนี้สรุปการวิเคราะห์ว่าอารมณ์มนุษย์มีลักษณะเฉพาะโดยมีความแตกดับเป็นปกติ ทั้งในอดีต ปัจจุบัน และอนาคต ตามที่พระโพธิญาณได้กล่าวไว้ ความเข้าใจเกี่ยวกับการกำหนดอารมณ์ทั้งสองส่วนให้อยู่ในสภาพเดียวกันช

ประโยค - วิสาสะมิรณแปล ภาค ๑ ตอน ๒ (ตอนจบ) หน้าที่ 138 ทั้งหลายที่คนื่้ออยู่นั้น พระโยควารนั้น ย่อมเห็นวา "สงขลา ทั้งปวงกำลแตกอยู่ ฯ" ประจุบุรุษผู้มีตา (ดี) ยืนอยู่ที่อรสะ โบกทรณี หรือที่ลิงแม่บำ เมื

ในบทนี้ พระโยควารได้เห็นความแปรปรวนของโลกและการเกิดขึ้น ตั้งอยู่ และดับไปของขันธ์ โดยเปรียบเปรยกับภาพที่มองดูม้าหรือพยับแดด. พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงหมายถึงการมองเห็นความแตกต่างของธรรมชาติ รวมถึงความสำคั

ประโยคสม- วิจิตรร่มรัศมีภา ภาค 3 ตอน 2 (ตอนจบ) หน้าที่ 139 อสูรฤๅดูปาปาน การละความขวนขวาย (ในกิจจานุกิจภายนอก) วิกตยา ความเป็นผู้ไร้ซึ่งความกลัว ขนุติโรจจุปฏิภาณโก ความได้เปรียบซึ่งขึ้นชื่อ จะ อธ

เนื้อหาในบทนี้ศึกษาความสำคัญของการปลดปล่อยตนจากความกลัวและความโลภ โดยระบุคำสอนจากพระโบราชาที่ชี้ให้เห็นถึงความสำเร็จในการบรรลุมรรคธรรมและการใช้ชีวิตอย่างมีสติ การพิจารณาในสภาพแวดล้อมที่เกี่ยวข้องจะช่ว

ประโยค - วิสัยทัศน์การแปล ภาค 3 ตอน 2 (ตอนจบ) หน้าที่ 141 คนโทของหญิงผู้นั้น การเห็นความดับแห่งสังขารทั้งหลายที่เป็นปัจจุบัน ของพระโโยดิ เปรียบเหมือนการเห็นระดับะที่กำลังขาดของบุคคลกลาง ของหญิงคนนั้น

เนื้อหานี้กล่าวถึงการมองเห็นและเข้าใจความดับแห่งสังขารในปัจจุบันและอนาคตจากมุมมองของพระโโยดิ และหญิงผู้หนึ่ง โดยใช้ตัวอย่างการสูญเสียในชีวิต เช่น การสูญเสียบุตรและทารกในครรภ์ เพื่อทำให้ผู้อ่านเข้าใจถึ

ประโยคสรุป - วิถีธรรมรรลุภาย ภาค 3 ตอน 2(ตอนจบ) - หน้าที่ 142 เมื่อเธอเห็นอยู่นั้น ภถูปฏิญาณญาณอย่างเมีงเกิดขึ้นในขณะนั้น [ญาณนี้มีคำหรือไม่] ถามว่า "กิยภฏิญาณญาณ (นี้) กลัวหรือไม่กลัว?" ตอบว่า "มิได้

บทสรุปนี้พูดถึงเรื่องของกิยภฏิญาณญาณและความกลัว โดยเน้นว่ากิยภฏิญาณญาณนั้นไม่ใช่เรื่องที่ต้องกลัว สังขารทั้งหลายที่เกิดขึ้น ตั้งอยู่ และดับไป แสดงให้เห็นว่าเป็นเพียงการวิจารณ์เกี่ยวกับความตายและอนิจจั

ประโยค- วิถีพระราช - วิถีธรรมรวมแปล ภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้า ที่ 146 วิถีที่น่าเชื่อถือโดยรอบ เมื่อเธอเห็นอยู่ย่างนั้น ญาณชื่อว่าเทวบญาณ ย่อมเกิดขึ้น ซึ่งท่านหมายถึง กล่าวคำ (บทภาษาฯ) นี้ไว้ว่า [ม

บทนี้พูดถึงการเข้าใจถึงภัยและความเสี่ยงที่เกิดจากการปฏิบัติในชีวิต เช่น อุปปทนะ, รังสีต่างๆ ที่เกิดจากกรรม และธรรมะที่เป็นการหลุดพ้นจากความทุกข์ การทำความเข้าใจเกี่ยวกับปัญญา โดยแสดงให้เห็นถึงภัยของคว

ปรัชญา - วิชาคุณธรรมแปล ภาค 3 ตอน 2 (ตอนจบ) หน้าที่ 147 ปัญญาว่า อุปปาทะเป็นภัย อุปปาทะเป็นธรรมเมาม เป็น สันติบญาณ ปัญญาว่า ปวัเทะเป็นภัย อุปปาทะเป็นธรรมเมาม ฯลฯ อุปปาทะเป็นภัย อุปปาทะเป็นธรรมเมาม เป

ในภาคนี้จะสำรวจแนวคิดเกี่ยวกับอุปปาทะในปรัชญาคุณธรรม โดยเน้นที่ความเป็นภัยและอนุสตที่มีต่อชีวิตประจำวัน การเข้าใจอุปปาทะจะช่วยในการพิจารณาทุกข์และสุข อภิปรายเกี่ยวกับการรับรู้และประสบการณ์ต่างๆ พร้อมก

ประโยค​ - วิทยภิรมณ์แปล ภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) หน้า ที่ 148 บทญาณ ปัญญาว่า ปวัณตะเป็นสามิ ส อัปปะตะเป็นนิมิสม ฯลฯ อุปายาสเป็นสามิสม ฯ อุปายาสเป็นนิมิสม ฯ เป็นสันติบาปญาณ ปัญญาในภูมิฐานว่า อุปปะตะ เป็น

เนื้อหาเกี่ยวกับการวิเคราะห์ทางปัญญาผ่านญาณต่าง ๆ โดยเฉพาะเรื่องอุปปะตะ ปวัณตะ และความเข้าใจในธรรมชาติของสังขารและนิพพาน การเห็นแต่ละสถานภาพเชื่อมโยงกับการมีญาณที่เป็นอาทิฐานญาณ อธิบายว่าภิกขุสามารถมอ

ประโยค - วิถีธรรมแปรเปลี่ยน ภาค 3 ตอน 2 (ตอนจบ) หน้าที่ 150 ต้น เป็นไวพจน์ของนิมิตตะแหมาย เพราะฉะนั้นท่านจึงกล่าวว่า "ภิญญาย่อมเห็นอุปปากะ ปุจฉะ นิมิตตะ อายุ- หนะ และปุจฉะนิ วิถีแห่งกุญแจ ความเห็น (ม

ในตอนสุดท้ายนี้ได้กล่าวถึงวิธีการเห็นและรับรู้ซึ่งเป็นเรื่องของปัญญา โดยมีการแสดงอานิสงส์แห่งทิพย์และผลกระทบของสิ่งที่น่ากลัวที่มีอยู่ในธรรม สิ่งที่เราเห็นทั้งหลายมีที่มาและผลกระทบต่อจิตใจ ซึ่งเชื่อมโ

ประโคม- วิชาภัณฑ์แปล ภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) หมายที่ 151 (คือเบญจถามคุณ ?) และกิจสมิส องค์สังสิงใดเล่าส่งให้เป็นสมิส สิ่งนั้น ก็ย่อมเป็นสงฆรเท่านั้นเอง เหตุนี้ นันทจึงกล่าวต่อไปว่า “ปัญญา ในเหตุปฏิฐานว่า

บทนี้กล่าวถึงความเข้าใจในธรรมฝ่ายไทย โดยเน้นที่การใช้ญาณในพุทธศาสนาและธรรมชาติที่ไม่สามารถรู้ได้ด้วยอารมณ์เพียงอย่างเดียว การนำเสนอแต่ละประเด็นเรียงลำดับจากการวิเคราะห์ลักษณะของสามีสิ่งต่าง ๆ และการเข

ประโยคศ - วิชญธรรมแปล ภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) หน้าที่ 152 ไปด้วยอำนาจความยุติธรรม มี่ถือว่ากิริยธรรมมิพนเป็นบรรธรรม เป็นต้น คำที่เหลือในบทนี้นี้ มีความอันตรธานทั้งหมดและ อาณานาปูสนาญ จบ [นิพพาทนา ปสนาญ]

เนื้อหานี้สนทนาเกี่ยวกับการเห็นชัดในสังขารและความไม่ยินดีในสิ่งที่ไม่ใช่ของที่ดี ความเข้าใจในนิพพานและปรมฤทธิมินิพพานจึงเป็นจุดสำคัญที่สามารถศึกษาได้ เพื่อเข้าใจคุณค่าในธรรมและการดำเนินชีวิตในทางพระพุ

ประโยคสมะ - วิฑูรย์มรรคาแปล ภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) - หมายที่ 153 ภาวนา องค์ เรียงดังสีหนุมคราญแมงป่องในกรงทอง กิมได้ดี (ในกรงทองนั้น) ยอมรับดีแต่ในป่ามิพานดั้นอันกว้างได้ ๓,๐๐๐ โยชน์ เท่านั้นแน่ พระโสเภ

ในบทสรุปนี้พูดถึงแนวคิดสำคัญเกี่ยวกับความสันติและนิพพาน โดยใช้สัญลักษณ์และการเปรียบเทียบกับสัตว์ ทำให้เห็นความหมายของใจอ่อนในสันติบและอิทธิพลของพระโพธิ์วรรณ พระพุทธเจ้าที่เน้นความสำคัญของชีวิตในสันติแ

ประโยคสรุป - วิถีธรรมรวมแปล ภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) หน้าที่ ๑๕๔ นวานปิสา ก์เพราะยัง (ความคิดเห็น) โทษในสังขารเหล่านั้นแหละ ให้เกิดขึ้น กลายเป็นชื่อว่านิพพานนั่น ก็เพราะเมื่อหน่ายในสังขาร เหล่านั้นและกลั้น

บทนี้ถ่ายทอดความคิดเกี่ยวกับนิพพานและความหลุดพ้นจากสังขาร โดยกล่าวถึงความเบื่อหน่ายในชีวิตจากสังขาร รวมถึงการพยายามหลุดพ้นจากสิ่งที่ติดกันอยู่ภายใน ความเข้าใจในแนวคิดนี้สำคัญต่อการดำเนินชีวิตในทางธรรม

ประโยคสรุป - วิถีธรรมรรฺแปล ภาค ๑ ตอน ๒ (ตอนจบ) หน้า 156 ยอมเห็นได้ว่ามันเป็นทุกข์ โดยเหตุทั้งหลายเช่นว่า อธิษฐานปฏิพานโต โดยถูกบีบคั้นอยู่เนื่องนิษฐ์ ทุกขมฺโต โดยเป็นที่สั่งนานา (คือมองไม่เห็น) ทุกขว

ในบทนี้จะเน้นไปที่การทำความเข้าใจและยอมรับว่าชีวิตนั้นมีทุกข์ผ่านหลายปัจจัย เช่น ความเจ็บป่วย ความเป็นอุปสรรคต่างๆ และสิ่งที่ทำให้เกิดความทุกข์ทั้งหลาย เช่น โรคภัยและสิ่งชั่วร้าย เพื่อโปร่งใสในชีวิต ป

ข้อความในภาพคือ: ประโยคศ- วิชาภิรมรภา ภาค 3 ตอน 2 (ตอนจบ) - หน้าที่ 158 ดูจุดโดยเป็นของปลา สุขบุโโดยเป็นของสุข อสูมกิจโโดยเป็นของไม่มีใครเป็นเจ้าของ อนุสรโโดยเป็นของไม่มีใครเป็นใหญ่ อาวาสตุโโดยเป็นข

เนื้อหาในบทนี้เน้นถึงการใช้ภาพของการจับปลาเพื่ออธิบายวิธีการปลดเปลื้องและอุบายในการเข้าถึงความเข้าใจของพระโพธิญาณ. การใช้เครื่องมือจับปลาแสดงให้เห็นถึงการสำรวจและค้นหา คำธรรมนั้นถูกกำหนดด้วยอุบายต่างๆ

ประโยคส- วิถีธรรมรถแปล ภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) หน้าที่ 159 (ที่ผ่านมา) ตั้งแต่ทางท่อนปลายออกแล้วสูบแขนขึ้น แกว่ง(ู)เหนือ ศิระะ ๒-๓ รอบ ทำให้จุเปีย แล้วตะพิวว่า "ไป เจ้าร้าย" (ว่าแล้วลายมือเหวี่ยง) สลด (ม

บทนี้ใคร่ครวญถึงการเปรียบเทียบในวรรณกรรมที่เชื่อมโยงกับความเป็นจริงในชีวิต ผ่านการใช้ภาพของงูและการปล่อยเพื่อสร้างความเข้าใจในหลักธรรมต่าง ๆ จากปรัชญาแห่งพระโยคและแนวทางการดำเนินชีวิตที่แสดงถึงการเข้า